Akasya ( Gümüşi ) - Mimoza

(Acacia dealbata)

Türkiye'de doğal olarak yetişmese de ılıman iklimli sahil kesimlerinde çalı ya da küçük ağaç olarak yetiştirilmektedir.Şubat ve Mart aylarında çiçek veren sıcağa dayanıklı bir türdür.


Akasya ( Kıbrıs )

(Acacia cyanophylla)

Sahil bölgelerinde kumulların durdurulmasında çalı ya da küçük ağaç olarak kullanılır.10-15 cm uzunluğunda, 1-3 cm enindeki yapraklar mavimsi yeşil ya da grimsi yeşil renkte olup, sivri uçludur ve dibe doğru daralır. Kalın yaprakların her iki yüzü de tüysüzdür.


Akasya ( Pembe çiçekli )

(Robinia hispida)

Organik içeriği fazla olan topraklarda iyi gelişir. Su basar yerler hariç Kuru fakir ve killi kumlu topraklarda da yetişir. Toprak isteği kanaatkardır.Çiçekler gevşek salkım şeklinde olup pembe kırmızı renklidir.Yaz aylarında çiçek açar. Bol güneşli ve ılıman iklimlerde yetişir.


Akasya ( Yalancı )

(Robinia pseudoacacia)

Ormanlık yerlerde, genellikle Karadeniz kıyı şeridinde, yol kenarlarında kullanılır.Beyaz çiçekleri nektar bakımından zengin olduğu için balcılıkta kullanılır.Dikenleri batıcı olduğundan çocuk ve özürlüler için hazırlanan park ve bahçelerde dikkatli kullanılmalıdır.


Akasya (Top)

(Robinia pseudoacacia 'Umbraculifera')

Yalancı akasya üzerine aşılı, küresel yapılı tacı yoğun ve sık, koyu yeşildir. Çok nadir çiçek açarlar, genellikle gölge ve yol ağacı olarak kullanılırlar.Peyzaj ve yol ağacı şeklinde rahatlıkla uygulayabileceğiniz mükemmel bir türdür.


Akçaağaç ( Alaca yapraklı )

(Acer negundo flamingo )

Acer negundo ‘nun aşılanmasıyla üretilen ve yaprak döken oldukça dekoratif bir ağaçtır . Yapraklarının kenarları beyaz orta kısmı yeşildir ve pembe renklenmeler gözlenir .7-8 metre boy yaparlar bol güneş severler fakat yarı gölge yerlerde de yaşarlar.


Akçaağaç ( Çınar yapraklı )

(Acer platanoides)

Donlara dayanıklılığı ile diğer akçaağaçlardan ayrılır.Çok kurak ve sıcak iklimleri sevmez.Nisan ayında bir ay süreli sarı renkli çiçek açar.Budamaya gerek duymaz.


Akçaağaç ( Dişbudak yapraklı )

(Acer negundo)

Farklı iklimlerde gelişir. Ancak iklim bitki formunu değiştirir. Kurak ve güneşli ortamlarda bitki formu basık ve yuvarlakça, gölgede,ılıman ve yağışlı yerlerde dallar birbirinden oldukça açık, geçirgen bir görünümlü bir form almaktadır.Nisan ayında krem renkli çiçekleri olur.Park,bahçe ve yol kenarı bitkisi olarak ağaç formunda kullanılır.


Akçaağaç ( Kır. çınar yapraklı )

(Acer platanoides 'Crimson King')

Kışın yaprak döken bitkidir. Dik ve oval büyür. Bütün yaz boyunca kırmızı-mor olan yapraklar kışın sarıya döner. Genel olarak soğuğa ve olumsuz koşullara dayanıklı olmalarının yanı sıra kurak yerlerde sık sık sulanmaları gerekir. İyi drene olmuş zengin toprak istekleri vardır aksi halde tatminkâr bir gelişme göstermezler. Hızlı büyürler.


At Kestanesi ( Beyaz çiçekli )

(Aesculus hippocastanum)

At kestanesi, Aesculus cinsinden, koyu yeşil renkli ağaç ve çalılardan oluşan, 20’den fazla türe sahip bir bitkidir.Ilıman iklimleri seven bu tür iri, kenarları tırtıklı yeşil yapraklara ve beyaz, pembe ve hatta kırmızı çiçeklere sahiptir.At kestaneleri genellikle geniş bahçelerde ve yol kenarlarında tercih edilir.


At Kestanesi ( Pembe çiçekli )

(Aesculus carnea)

Kışın yaprağını döker. Kırmızı ve pembe çiçekleri vardır. İlkbaharda açar. Çiçekler yukarı doğru şamdan şeklinde açar. Soğuğa rüzgâra ve olumsuz hava şartlarına oldukça dayanıklıdır. Kestaneleri zehirlidir. Yüzeysel kök yapar. Yaprakları büyüktür. Büyük meyveleri düştüğü yere zarar verebilir.


Aylantus (Kokarağaç)

(Ailanthus altissima)

Mayıs-Haziran ayları arasında yeşilimsi sarı renkli çiçekler açan, kötü kokulu bir ağaç türüdür.Yaprakları bileşik, 15-40 yaprakçıktan meydana gelir. Çiçekler büyük bir salkım halinde toplanmışlardır. Taç ve çanak yaprakları 5 parçalıdır. Erkek ve dişi çiçekler farklı ağaçlarda bulunur.Meyveleri önce yeşil, olgunlaştıktan sonra kırmızı renklidir.


Çınar ( Batı )

(Platanus occidentalis)

Kuzey Amerikada doğal olarak bulunur Avrupa ve ülkemizde de yetişririlir.Besince zengin orta yumşaklıkda nemli topraklarda ve akarsu kıyılarında iyi yetişir. Kireci sevmez Ağır balçık ve killi topraklarada uyum sağlar.Azda olsa tuza dayanır.Gencken donlara duyarlı sonraları az duyarlıdır. Ilıman iklimlerde yetişir. Kuraklığada dayanıklıdır.


Çınar ( Doğu )

(Platanus orientalis)

Mart Nisan Mayıs aylarında kokulu çiçekleri olur.Kumlu,derin,nemli toprakları sever.En yaygın yaşam alanı ülkemizin Akdeniz ve Marmara yöreleridir.Orman ağacı değildir.Park ve bahçelerde süs ve gölge ağacı olarak yetiştirilir.


Çınar ( Londra )

(Platanus acerifolia)

Orta derecede nemli ve ıslak alanları ve tam güneşli yerleri sever.İyi drene olabilen,humuslu ve nemli organik maddece zengin toprakları tercih eder.Toprak yönünden fazla seçici değildir.Ancak killi topraklara toleranslıdır.-25 -30 derecelere kadar dayanıklıdır.


Defne Ağacı

(Laurus nobilis)

Her mevsim yeşil kalabilen,güzel kokulu ve yapraklarının kullanım alanı oldukça geniş olan bir çalı veya ağaç türü.Yemeklere lezzet kattığı gibi alternatif tıpta da birçok yararı vardır.Ayrıca Türkiye'nin tarım ihracatında önemli bir paya sahiptir.Akdeniz'e özgü bir bitki olan defne,genelde 2-6 m boyunda bir çalı veya ağaçtır,ama boyu 10 metreyi bulabilir.Meyvesi yaklaşık 1 cm çapında,içinde tek bir tohum barındıran siyah bir yemiştir.En büyük düşmanı yaprak bitidir.


Demir Ağacı

(Casuarina equisetifolia)

30-40 m. boy, 40-50 cm. ve hatta l m. çap yapabilen C. equisetifolia, gençlikte sivri tepeli, daha sonraları yayvan bir tepeye sahip herdem yeşil bir ağaçtır.Toprak bakımından kanatkâr bir türdür. Kum topraklan üzerinde çok iyi gelişme gösterebilmektedir. Toprak tuzluluğuna bir dereceye kadar dayanıklıdır. Kurak, kuru ve kumlu topraklarda yüksek bir gelişme göstermekte ve bu alanlarda çok az rakibi vardır. Su ve azot, gereksinimi ekstrem olarak fazla değildir.


Dişbudak ( Amerikan )

(Fraxinus americana)

35-40 m kadar boy yapar. Yumurta biçiminde bir taca sahiptir. Yaprakları tüysü yaprak biçiminde, 7-9 yaprakçıktan oluşmuştur. Yaprakçıklar 7-15 cm uzunlukta,kenarları tam,üst yüzü koyu yeşil,alt yüzü boz renklidir.Sonbaharda kızıl-sarı bir renk alırlar.


Dişbudak ( yerli )

(Fraxinus exelsior)

Fraxinus cinsini oluşturan türüne göre maksimum boyu 10-30 m arasında değişebilen dolgun ve düzgün gövdeli yuvarlak tepeli ağaç türleridir.Genellikle sulak ya da derin toprağa sahip yerlerde bulunurlar.Yaprak döken veya bazen herdem yeşil ağaç veya çalı formunda olabilirler.


Dut ( Ters Aşı )

(Morus alba 'Pendula')

Ters dut;kışın yaprak döken,1-2 metreye kadar boylanabilen,sarkık dallı çok dekoratif bir ağaçtır. Yaz aylarında çiçek açar.Meyve fındıksı meyve olmakla birlikte , çanak yaprakların etleşmesi sonucu bileşik meyve görünümünü alır.,tatlı, kırmızımsı-beyaz renklidir. Güneşli yerlerde ve ılıman iklimlerde yetişir.Her türlü toprakta yetişmekle birlikte,derin ve verimli toprakları tercih eder.Soğuklara dayanıklıdır. Tek olarak park ve bahçelerde,yol kenarlarında ve orta refüjlerde kullanılabilir.


Erguvan (Ağaç formlu)

(Cercis siliquastrum)

Tam güneş alan yerleri tercih ederler.Nem ve su ihtiyacı orta derecededir.Çok kuru olmayan ılık korunaklı bölgeler ile kireçli topraklar üzerinde büyürler.Alkalin,hafif asit,kuru korumalı,kumlu tınlı,sıcak ve tam güneşli yerleri severler.-20 dereceye kadar dayanıklıdırlar.Kışın yapraklarını dökerler.


Gladiçya

(Gleditsia Triacanthos)

Kışın yaprağını döken kalın dallı,dağınık tepeli ağaçtır.40-45 metreye kadar boy yapar.Yaprakları tüysüdür.Sürgün verme özelliğine sahiptir.Hızlı büyür,budamaya elverişli olduğundan canlı çit olarak bağ bahçe etrafında yetiştirilir.Yeşil renkli çiçekleri 4-5 cm uzunluğunda salkım vaziyetindedir.Meyveleri uzun boylu 3 cm enindedir.Üretilmesi tohum ile olur.


Gravilla ( Ağaç )

(Grevillea robusta)

Hızlı büyüyen,tek gövdeli bu ağaç türü genellikle 20-30 m yükseklik ve yaklaşık 80 cm çap yapabilmektedir.Ilıman iklim bitkisidir.-8 derecelere kadar dayanıklıdır.Toprak ve su isteği kanaatkârdır.


Gülibrişim

(Albizia julibrissin)

Ülkemizde denize kıyısı olan tüm yerlerle iklimi ılık olan heryerde yetişir.Vatanı Asya'nın tropik bölgeleridir.İran'dan Japonya'ya kadar geniş bir alana yayılır.Sıcağa ve kuraklığa dayanıklı ağaçlardır.


Güvey Kandili

(Koelreuteria paniculata)

10 m. boylarında ağaç halinde bir türdür.Yapraklar tek tüysü,yaprakçıklar 7-15 adet kenarları dişli ya da lopludur.Çiçekler canlı sarı renkte,dik duran bir bileşik salkım (Panikula),meyve 3 gözlü bir kapsüldür.Tüysü yapraklar sürgün çok güzel dekoratif bir görüntüsü vardır.Güneşli ve geçirgen toprakları sever. Minimum sıcaklık isteği -5° 'dir.Vatanı Çin, Japonya ve Kore'dir.Ülkemizde süs bitkisi olarak değerlendirilir.


Huş

( Betula Alba)

Işık istekleri fazladır, huş bir güneş ağacıdır. Derin, iyi, süzek topraklarda iyi gelişme gösterirler. Kökleri fazla derine gitmez. Soğuk yerleri tercih ederler.yaprakları elle ezildiğinde güzel kokar.


Ihlamur

(Tiliaceae)

Derin, serin yumuşak, besin ve madence zengin, ılımlı humuslu toprakları sever. Kireçli topraklarda da yetişmektedir. Tuzlu topraklardan kaçınır. Donlara ve kuraklığa karşı duyarlıdır. Güçlü kazık kök yapar, sığ ve fakir topraklarda kuvvetli yan kökler geliştirir, kuvvetli kök sürgünü verir.


Ihlamur (Gümüşi)

(Tilia tomentosa)

Derin, serin yumuşak, besin ve madence zengin, ılımlı humuslu toprakları sever. Kireçli topraklarda da yetişmektedir. Tuzlu topraklardan kaçınır. Donlara ve kuraklığa karşı duyarlıdır. Güçlü kazık kök yapar, sığ ve fakir topraklarda kuvvetli yan kökler geliştirir, kuvvetli kök sürgünü verir.


Jakaranda

(Jacaranda Mimosifolia)

Derin ve humusca zengin bahçe toprağından hoşlanır.Rüzgardan korunaklı, bol güneş alan, batı ve güney cephelere dikilmeleri uygundur. Havalar ne kadar sıcak olursa bitki o kadar çok çiçek açar.


Japon Kavağı

(Brachychiton populneum)

Tam güneşli yerlerde iyi gelişme gösterir. Sıcaklığa ve kuraklığa yatkın bir bitkidir.İlk dikildiği yıllarda düzenli bir şekilde iki haftada bir kök bölgesi iyice ıslanacak şekilde su ister, yaşlandıkça su isteği azalır.Toprak drenajının iyi olması bitki sağlığı açısından önemlidir.


Japon Kuru Üzüm Ağacı

(Hovenıa Dulcıs)

Hovenia dulcis 8-10 m yüksekliğinde, kışın yapraklarını döken küçük beyazımsı çiçekli ağaçlardır.-15 derece soğuğa dayanıklıdır.


Karaağaç

(Ulmus Campestris)

Nemli topraklarda ve nehir kenarlarında iyi yetişir. Kökleri derinlere gider. En fazla 500 sene yaşayabilir.Gövdeleri kalın ve pürüzlü bir kabukla kaplıdır. Dalları aşağı doğru eğiktir. Meyveleri kanatlı ve fındıksıdır.


Karabiber

(Schinus Molle)

Humusca fakir kumlu, kumlu balçık, derin, verimli toprakları sever.Sıcaklık istekleri yüksek,Donlara karşı duyarlı ve bolca güneş ışığına ihtiyaç duyar


Katalpa

(Catalpa bignonioides)

Toprak isteği bakımından fazla seçici değildir. Yüksek nem ve kuvvetli toprakları sever. Aydınlık yerlerden ve ılıman iklimlerden hoşlanır. İlkbahar donlarından etkilenir. Yapraklarının büyük olması nedeniyle fazla rüzgârlı yerlerden hoşlanmazlar.


Kauçuk

(Ficus elastica robusta)

Kauçuk bitkisi rahat bir şekilde büyümek için güneş ışığına ihtiyaç duyar.Kauçuk ağacı bitkisi rüzgârdan ve hava akımından korunmalıdır.Zengin ve organik içeriği yüksek topraklarda iyi gelişir


Kelebek Ağacı (Orkide)

(bauhinia variegata)

Tropikal- Subtropikal iklim ağacıdır.Tam güneşli yerlerde iyi gelişir, hafif gölgeyi tolore eder.Kumlu, tınlı, çakıllı, iyi drene olan, asidik (pH 5.5 - 6.5) karakterli topraklarda iyi gelişir.


Kısmet Ağacı

(clerodendron thomsoniae)

Organik maddece zengin, hava kapasitesi yüksek, rutubetli, kumlu toprakları tercih eder.Tam güneş-kısmi gölge, ılıman iklim ister.Işık sever


Lale ağacı

(Liriodendron tulipifera)

Derin, taze, besince zengin verimli toprakları sever. Humuslu, nemli yerlerde, kireçli topraklar üzerinde ve akarsu boylarında da yetişir.Donlara dayanıklıdır.


Mabet ağacı

(Ginkgo biloba)

Toprak ve ekolojik istekleri bakımından oldukça kanaatkar bir bitkidir. Nemli, derin, kumlu, killi, balçık topraklarda dahi yaşamaktadır. Fakir, kuru kireçli topraklarda da yetişmektedir. Aşırı donlardan zarar görür. Ilıman deniz iklimini sever. Aşırı güneşten etkilenmez. Işığı ve aydınlığı sever.


Manolya

(Magnolia grandiflora)

Rutubetli, mineralce zengin, derin ve gevşek toprakları tercih ederler.Işık-yarı gölge bitkisidir.Muhteşem görüntü, kokusu ve otantik duruşuyla en dikkat çeken bitkilerden biridir.


Menengiç

(Pistacia terebinthus)

Drenajı iyi hafif, kuru ve sıcak toprakları tercih eder. En iyi gelişmeyi alkalli topraklarda yapar. Fazla boylanmaz; yavaş büyür. Işık isteği yüksektir.


Meşe (Palamut)

(Quercus ithaburensis)

Yağışlı alanlarda çok sağlıklı yetişir ve gölge sever. Düz veya tırtıklı olabilen yaprakları kış mevsiminde dökülürler.


Meşe (Saçlı)

(quercus cerris)

Yağışlı alanlarda çok sağlıklı yetişir ve gölge sever. Düz veya tırtıklı olabilen yaprakları kış mevsiminde dökülürler.


Mimoza (İzmir)

(acacia retinoides)

Tuzlu ve kireçli topraklarda iyi gelişme gösterirler.İlkbahar aylarında açan sarı çiçekleri tam çiçeklenme döneminde çok güzel kokarlar.


Okaliptus

(Eucalyptus)

Sürekli yeşil kokulu yaprakları ve kokulu çiçekleri vardır.Sulak toprakları sevdiğinden bataklık kurutmak içinde kullanılır.


Oya

(Lagerstroemia indica)

Kumlu, killi, balçık ve bol gübreli topraklarda iyi gelişir. Fazla rutubeti sevmez. Toprağın iyi drenajlı olmasını ister. Kireçli topraklarda kloroz görülür. Azotça fakir topraklarda da yetişebilir.


Paulownia (Çin kavağı)

(Paulownia tomestosa)

Kumlu, milli veya çakilli, az killi, süzek, su tutmayan topraklar Paulownia yetistirilmesine daha elverislidir.Hizli ve saglikli büyüme gösterebilmesi için büyüme mevsiminde günes isinlarina ihtiyaç duyar.


Psidium

(Psidium cattleianum)

Yüksek alan tropik kuşak bitkisi, kurak ve ılıman yamaçlık bölgelerde doğal olarak yetişir. Don gören ya da soğuk iklim bölgelerinde dış mekanda yetiştirmeye uygun değildir.


Sakız ağacı

(Pistacia lentiscus)

Herdem yeşil formda sık dallı, çalı görünüşünde ve kışın yapraklarını dökmeyen yapıdadır.Gövdesinden sakız elde edilen bir ağaç türüdür.


Sarısalkım

(laburnum anagyroides)

İyi ve drenajlı topraklarda iyi gelişir. Aynı zamanda kireçli topraklarda da yetişebilir.Güneşli ve yarı gölge alanlara iyi adapte olur.


Sığla

(Liquidambar orientalis)

Derin, nemli ve kumlu toprakları sever Kışa dayanıklı güneşi sever


Sinameki

(cassia sp.)

Türkiye’nin Akdeniz ve Ege bölgesinin sıcak bölgelerinde, dışarıda diğer bölgelerde yazın dışarıda, kışın seralarda yetiştirilebilir. sıcağı sever humuslu topraklarda iyi gelişme gösterir.


Sofora

(Sophora japonica)

Tam güneşli yerleri sever orta düzeyde nem ve su ister killi tınlı, kumlu toprakları sever


Söğüt (Tirbişön)

(Salix matsudana Tortuosa)

Hızlı büyür. Maksimum 10-12 m. boy yapar.Normal nemli topraklarda yetişir. Ağır killi topraklar, Asidik topraklar, Rutubetli ıslak ve kumlu topraklarda da yetişebilir.ışığı sever.


Süs Eriği

(Prunus cerasifera 'Pissardii nigra')

Mart-nisan aylarında yapraklanmadan önce açan beyaz çiçekleri ve kırımızı renkli meyveleri olan bir türdür. İyi drenajlı nemli topraklı ve güneşli yerlerde iyi gelişir.


Tespih Ağacı

(Melia azedarach)

Nemli, yarı nemli ve vejetasyon döneminde sık sulanan topraklar ister. Ağır killi topraklar ile kireçli, kurak ve kumlu topraklarda da yetişebilir.Donlara duyarlıdır. Maksimum'-5 C sıcaklıklara kadar dayanır.


Üvez

(sorbus domestica)

Toprak istekleri bakımından fazla seçici değillerdir. Organik madde bakımından orta derecede verimli, süzek toprakları severler.Ilıman iklim bölgelerinin dayanıklı bitkileridir. Bol güneşli ya da hafif gölgelik ortamları sever