Abelya

(Abelia grandiflora)

Geniş mızrak biçimli yapraklar 2-4 cm boyunda olup, sivri uçludur. Üst yüzü parlak koyu yeşil, alt yüzü yeşil, her iki yüzü de tüysüzdür. Sonbahar renkleri kahve rengi veya kırmızımsıdır.


Acem Borusu

(Campsis radicans)

10 m.'ye kadar havai kökleri sayesinde tırmanabilen odunsu bir sarmaşıktır. Yapraklar tek tüysü, 9-11 yaprakçıktan meydana gelir. Kısa saplı ve genellikle eliptik yapıdadır. Boylar 3-6 cm.'dir. Uçları sivri, kenarları düzenli dişlidir. Çiçeklerin dış yüzü portakal, içerisi sarı renktedir. Çiçekler boru şeklindedir. Terminal durumlu, bileşik salkım halinde kurullar oluşturur. Meyve kapsül şeklinde ve içerisinde sayısız tohum bulundurur. Üretimi tohum ve çelikle olur. Anavatanı Amerika olmasına rağmen ülkemize İran'dan geldiği için Acem Borusu ismi verilmiştir. Park ve bahçe düzenlemelerinde örtücü bitki olarak tercih edilir.


Ağaç minesi

(Lantana camara)

Çalı yada küçük ağaç olarak kullanılan bu çok yıllık bitki türü sıcağa ve kurağa oldukça dayanıklıdır.Nisan'dan Kasım sonuna kadar çiçeklidir.


Akasya ( Gümüşi ) - Mimoza

(Acacia dealbata)

Türkiye'de doğal olarak yetişmese de ılıman iklimli sahil kesimlerinde çalı ya da küçük ağaç olarak yetiştirilmektedir.Şubat ve Mart aylarında çiçek veren sıcağa dayanıklı bir türdür.


Akasya ( Kıbrıs )

(Acacia cyanophylla)

Sahil bölgelerinde kumulların durdurulmasında çalı ya da küçük ağaç olarak kullanılır.10-15 cm uzunluğunda, 1-3 cm enindeki yapraklar mavimsi yeşil ya da grimsi yeşil renkte olup, sivri uçludur ve dibe doğru daralır. Kalın yaprakların her iki yüzü de tüysüzdür.


Akasya ( Pembe çiçekli )

(Robinia hispida)

Organik içeriği fazla olan topraklarda iyi gelişir. Su basar yerler hariç Kuru fakir ve killi kumlu topraklarda da yetişir. Toprak isteği kanaatkardır.Çiçekler gevşek salkım şeklinde olup pembe kırmızı renklidir.Yaz aylarında çiçek açar. Bol güneşli ve ılıman iklimlerde yetişir.


Akasya ( Yalancı )

(Robinia pseudoacacia)

Ormanlık yerlerde, genellikle Karadeniz kıyı şeridinde, yol kenarlarında kullanılır.Beyaz çiçekleri nektar bakımından zengin olduğu için balcılıkta kullanılır.Dikenleri batıcı olduğundan çocuk ve özürlüler için hazırlanan park ve bahçelerde dikkatli kullanılmalıdır.


Akasya (Top)

(Robinia pseudoacacia 'Umbraculifera')

Yalancı akasya üzerine aşılı, küresel yapılı tacı yoğun ve sık, koyu yeşildir. Çok nadir çiçek açarlar, genellikle gölge ve yol ağacı olarak kullanılırlar.Peyzaj ve yol ağacı şeklinde rahatlıkla uygulayabileceğiniz mükemmel bir türdür.


Akçaağaç ( Alaca yapraklı )

(Acer negundo flamingo )

Acer negundo ‘nun aşılanmasıyla üretilen ve yaprak döken oldukça dekoratif bir ağaçtır . Yapraklarının kenarları beyaz orta kısmı yeşildir ve pembe renklenmeler gözlenir .7-8 metre boy yaparlar bol güneş severler fakat yarı gölge yerlerde de yaşarlar.


Akçaağaç ( Çınar yapraklı )

(Acer platanoides)

Donlara dayanıklılığı ile diğer akçaağaçlardan ayrılır.Çok kurak ve sıcak iklimleri sevmez.Nisan ayında bir ay süreli sarı renkli çiçek açar.Budamaya gerek duymaz.


Akçaağaç ( Dişbudak yapraklı )

(Acer negundo)

Farklı iklimlerde gelişir. Ancak iklim bitki formunu değiştirir. Kurak ve güneşli ortamlarda bitki formu basık ve yuvarlakça, gölgede,ılıman ve yağışlı yerlerde dallar birbirinden oldukça açık, geçirgen bir görünümlü bir form almaktadır.Nisan ayında krem renkli çiçekleri olur.Park,bahçe ve yol kenarı bitkisi olarak ağaç formunda kullanılır.


Akçaağaç ( Kır. çınar yapraklı )

(Acer platanoides 'Crimson King')

Kışın yaprak döken bitkidir. Dik ve oval büyür. Bütün yaz boyunca kırmızı-mor olan yapraklar kışın sarıya döner. Genel olarak soğuğa ve olumsuz koşullara dayanıklı olmalarının yanı sıra kurak yerlerde sık sık sulanmaları gerekir. İyi drene olmuş zengin toprak istekleri vardır aksi halde tatminkâr bir gelişme göstermezler. Hızlı büyürler.


Alev Çalısı

(Photinia serrulata 'Red Robin')

4-5 metre boylanabilen ve yaprak dökmeyen çalı sınıfı bir bitkidir .Baharda ilk çıkan sürgünler oldukça kırmızı renklidir .Budandıkça kırmızı rengi daha gösterişli bir hal alır . Saksıda uzun süre yaşayabildikleri için balkon ve teraslar içinde uygun bir bitki olup bol ışık severler .


Altın Çanak

(Forsythia x intermedia)

Altınçanak cinsi üyeleri, ilkbaharda çiçek açan ağaççıkların en gösterişlilerindendir. Daha yaprakları bile çıkmadan, ilkbaharın başlarında parlak sarı çiçekler açarlar. Bulunduğu yere kolay uyum gösterebilen ve çeşitli topraklarda yetişebilen altınçanak çit bitkisi olarak veya tek başına kolayca yetişir. Boyu zamanla 2,5 metreye ulaşır.Güneşli veya hafif gölge yerlerde yetişir . İyi drenajlı herhangi bir bahçe toprağı yeterli olur.


Amerikan Sarmaşığı ( hazan dalı )

(Ampelopsis quinquefolia)

Yaprak eliptik oval, 3-5 parçalı, uzun saplı donuk yeşil renkli.Sonbaharda yaprak dökümünden önce renkleri parlak kızıla dönüşür.Duvar, ağaç veya yapıların örtülmesinde kullanılır. Doğal ortamlarda yüksek ağaçların tepelerine kadar tırmanabilir.


Ardıç ( Altuni )

(Juniperus media 'Old Gold')

Seçici değildir. Asit ve alkali topraklarda gelişir ama en iyi gelişmeyi suyu iyi akıntılı (süzek), kuru, kumlu ve çakıllı topraklarda gösterir.İğne yapraklı sıcağa ve kurağa dayanıklı bir bitkidir.Park,bahçe peyzaj alanlarında grup halinde kullanılır.


Ardıç ( Altuni Çin Ardıcı )

(Juniperus chinensis pfitzeriana 'Aurea')

Asit ve alkali topraklarda gelişir ama en iyi gelişmeyi suyu iyi akıntılı (süzek), kuru, kumlu ve çakıllı topraklarda gösterir.İğne yapraklı sıcağa ve kurağa dayanıklı bir bitkidir.Park,bahçe peyzaj alanlarında grup halinde kullanılır.


Ardıç ( Bodur Mavi )

(Juniperus horizontalis 'Blue Chip')

Seçici değildir. Asit ve alkali topraklarda gelişir ama en iyi gelişmeyi suyu iyi akıntılı (süzek), kuru, kumlu ve çakıllı topraklarda gösterir.Serin iklimlerde lacivert yaprakları ile peyzaj uygulamalarında kullanılan, yer örtücü formda dekoratif bir ibrelidir.


Ardıç ( Sabin )

(Juniperus sabina)

Seçici değildir. Asit ve alkali topraklarda gelişir ama en iyi gelişmeyi suyu iyi akıntılı (süzek), kuru, kumlu ve çakıllı topraklarda gösterir.İğne yapraklı sıcağa ve kurağa dayanıklı bir bitkidir.Park,bahçe peyzaj alanlarında grup halinde kullanılır.


Ardıç ( Yayılıcı )

(Juniperus horizontalis)

Seçici değildir. Asit ve alkali topraklarda gelişir ama en iyi gelişmeyi suyu iyi akıntılı (süzek), kuru, kumlu ve çakıllı topraklarda gösterir.İğne yapraklı sıcağa ve kurağa dayanıklı bir bitkidir.Park,bahçe peyzaj alanlarında grup halinde kullanılır.


Ardıç (Çin Ardıcı)

(Juniperus chinensis pfitzeriana)

Asit ve alkali topraklarda gelişir ama en iyi gelişmeyi suyu iyi akıntılı (süzek), kuru, kumlu ve çakıllı topraklarda gösterir.İğne yapraklı sıcağa ve kurağa dayanıklı bir bitkidir.Park,bahçe peyzaj alanlarında grup halinde kullanılır.


Ardıç (Skyrocket)

(Juniperus scopulorum skyrocket)

Dikey büyüyen özellikli ardıç türüdür. Peyzaj uygulamarında kullanılacak çeşittir.Aşırı sulama ve Alkali Topraklara dikilmesi uygun değildir.


At Kestanesi ( Beyaz çiçekli )

(Aesculus hippocastanum)

At kestanesi, Aesculus cinsinden, koyu yeşil renkli ağaç ve çalılardan oluşan, 20’den fazla türe sahip bir bitkidir.Ilıman iklimleri seven bu tür iri, kenarları tırtıklı yeşil yapraklara ve beyaz, pembe ve hatta kırmızı çiçeklere sahiptir.At kestaneleri genellikle geniş bahçelerde ve yol kenarlarında tercih edilir.


At Kestanesi ( Pembe çiçekli )

(Aesculus carnea)

Kışın yaprağını döker. Kırmızı ve pembe çiçekleri vardır. İlkbaharda açar. Çiçekler yukarı doğru şamdan şeklinde açar. Soğuğa rüzgâra ve olumsuz hava şartlarına oldukça dayanıklıdır. Kestaneleri zehirlidir. Yüzeysel kök yapar. Yaprakları büyüktür. Büyük meyveleri düştüğü yere zarar verebilir.


Ateş Dikeni

(Pyracantha coccinea)

İlkbaharda salkım şeklinde sarımtrak ve beyaz çiçek açar. Koyu kırmızı, kırmızı turuncu ve sarı renkli üzüm salkımı şeklinde meyve yapar. Ilıman yerlerde, organik maddesi iyi, derin toprakları sever. Orta anadolunun sert kışlarında yarı her dem yeşil olur.


Ateş dikeni (Bodur)

(Pyracantha coccinea 'Nana')

İlkbaharda salkım şeklinde sarımtrak ve beyaz çiçek açar. Koyu kırmızı, kırmızı turuncu ve sarı renkli üzüm salkımı şeklinde meyve yapar. Ilıman yerlerde, organik maddesi iyi, derin toprakları sever. Orta anadolunun sert kışlarında yarı her dem yeşil olur.


Avize çiçeği

(Yucca filamentosa)

Her dem yeşil çalılardır. Gösterişli beyaz çiçekleri yaz ortasından sonbahar ortasına kadar açarlar. Çan biçiminde ve aşağı doğru sarkan çiçekleri sarı yeşil alacalı yapraklara sahiptir. Güneş ve sıcak alanları severler.Sert yaprakları, değişik formu sayesinde tek yada grup halinde vurgu bitkisi olarak kullanılır. Geçirgen, organik maddece zengin topraklara dikilmelidir.Ilıman sahil kesiminde yetiştirilmesi daha kolaydır.


Aylantus (Kokarağaç)

(Ailanthus altissima)

Mayıs-Haziran ayları arasında yeşilimsi sarı renkli çiçekler açan, kötü kokulu bir ağaç türüdür.Yaprakları bileşik, 15-40 yaprakçıktan meydana gelir. Çiçekler büyük bir salkım halinde toplanmışlardır. Taç ve çanak yaprakları 5 parçalıdır. Erkek ve dişi çiçekler farklı ağaçlarda bulunur.Meyveleri önce yeşil, olgunlaştıktan sonra kırmızı renklidir.


Badem - Teksas - Nonparyel ( Aşılı )

(Prunus amygdalus)

Tomurcuklar yaprak koltuğunda üçlü bulunur. Çiçekler yapraklanmadan hemen önce açar, sapsız veya hemen hemen sapsızdır, yapraklı sürgünlerde bulunmaz. Meyvenin bir yanı boydan boya olukludur, meyve çekirdeğinde de derin oluklar yer alır.


Bahardalı ( Japon Ayvası )

(Chaenomeles japonica)

İlkbaharın gelmesiyle ilk çiçeklenen süs bitkilerindendir.Kışın yaprak dökmelerine karşın baharda açan turuncu çiçekler dal üstlerinde muhteşem görünürler.Ortalama 1-1,5 metre boy yaparlar . Bol güneşli yerleri severler ve budanmak dan hoşlanırlar.


Bahçekül çiçeği

(Senecio cineraria)

Tüylü ve grimsi bir dokusu,özellikle kaya bahçelerine çok yakışır ve herdem yeşil yaprağı vardır.40 - 80 cm. kadar boylanabilen yarı çalı formunda çok yıllık bitkilerdendir.Kül çiçeği bitkisi,bol güneşli,ılık ve sıcak ortamları severse de yarı güneşli yerlere de dayanabilir. Kuru ve çok nemli olmayan toprakları yeğler. Bitki, az olarak ama sık sık sulanmayı ister.


Bambu

(Bambusa oldhamii)

Bambu rahat bir şekilde büyümek için güneş ışığına ihtiyaç duyar.Toprağın süzek olması önemli. Asidik toprak severler. Kabuk parçaları eklemek toprağı açmak ve bambu büyürken kök ve rizomların durdurmaya yardımcı olmak açısından yararlı olacaktır. Ayrıca toprak üstü malçlama yapılmalı.


Begonvil - Gelin Duvağı ( Bodur )

(Bougainvillea)

Hızlı büyüyüp bol bol çiçek açmasıyla sevilen bir Akdeniz bitkisidir.Begonvil, hızlı büyümesi 23 - 35°C derece sıcaklarda olduğundan dolayı ve susuzluğa dayanıklı olduğu için Akdeniz kıyı kesimlerine çok iyi uyum sağlar.Çiçek açması yeni yan dallarda olduğu için daima düzenli budamalar yapılmalıdır.


Begonvil - Gelin Duvağı ( Sarılıcı )

(Bougainvillea spectabilis)

Begonvil,mor,beyaz,pembe ve kırmızı renkte çiçekleri olan,tırmanıcı özellikte ve ağaçsı bir bitkidir.Güneşi sever.Hastalık ve böcek barındırmaması önemli bir özelliğidir.Ilıman iklim bitkisi olduğundan kışı soğuk geçiren yörelerde iç mekanda yetiştirilebilir fakat havasız kaldığı takdirde çiçeklerini dökecektir.Mekanın düzenli olarak havalanmasına dikkat edilmelidir. Süzek bahçe toprağını tercih eder.Eğer çok sulanırsa çiçeklerini döker


Berberis - Bodur (Bodur hanım tuzluğu)

(Berberis thunbergii atr.'Nana')

Mayıs ayında açan çiçekleri sarı renklidir.Orta hızda büyür.Yoğun saçak kök sistemi geliştirir.İyi drenajlı, rutubetli, kumlu ve balçık topraklarda iyi gelişir.Kuru, tuzlu, asidik ve ağır killi topraklara da uyum gösterir.Kireçli topraklardan hoşlanmaz.Tohum ve çelikle üretilir.Grup teşkilinde veya soliter olarak kullanılır.Çit tesisi için uygundur.Hava kirliliğine dayanır.


Berberis (Kır.yap.hanım tuzluğu)

(Berberis thunbergii atr.)

Her dem yeşil veya yaprak döken çalılar olup yaklaşık 450 türü vardır. Kuzey yarı kürenin her bölgesinde yetişen bu bitkiler aynı zamanda Kuzey ve Tropik Afrika ile Güney Amerika orijinlidir. İyi drene edilmiş toprakları tercih eder, kayalık topraklarda da yetişir. Dona dayanıklı bitkilerdir. Yaprak renklerinin güzelliğinden dolayı tercih edilir. Budamaya uygun olup çit bitkisi olarak da kullanılabilir.


Ceviz ( Çeşit )

(Juglans nigra)


Cezayir Menekşesi

(Vinca sp.)

Yaprakları yaz kış dökülmez ve karşılıklı şekilde dizili bulunurlar.Mor,eflatun,beyaz renkte çiçekleri vardır.Çiçek yaprakları beş parçalıdır.Ilıman iklimde,nemli ve ışık alan yerlerde gelişir.Toprağı besin maddelerince zengin olmalıdır.Bahçede grup olarak yetiştirilebilir.Avrupa,Kafkaslar ve Türkiye'de doğal olarak yetişen türleri vardır.


Çınar ( Batı )

(Platanus occidentalis)

Kuzey Amerikada doğal olarak bulunur Avrupa ve ülkemizde de yetişririlir.Besince zengin orta yumşaklıkda nemli topraklarda ve akarsu kıyılarında iyi yetişir. Kireci sevmez Ağır balçık ve killi topraklarada uyum sağlar.Azda olsa tuza dayanır.Gencken donlara duyarlı sonraları az duyarlıdır. Ilıman iklimlerde yetişir. Kuraklığada dayanıklıdır.


Çınar ( Doğu )

(Platanus orientalis)

Mart Nisan Mayıs aylarında kokulu çiçekleri olur.Kumlu,derin,nemli toprakları sever.En yaygın yaşam alanı ülkemizin Akdeniz ve Marmara yöreleridir.Orman ağacı değildir.Park ve bahçelerde süs ve gölge ağacı olarak yetiştirilir.


Çınar ( Londra )

(Platanus acerifolia)

Orta derecede nemli ve ıslak alanları ve tam güneşli yerleri sever.İyi drene olabilen,humuslu ve nemli organik maddece zengin toprakları tercih eder.Toprak yönünden fazla seçici değildir.Ancak killi topraklara toleranslıdır.-25 -30 derecelere kadar dayanıklıdır.


Dağ Muşmulası ( Y.döken )

(Cotoneaster horizontalis)

Ateş dikeni gibi kırmızı meyveleri ile park ve bahçelerin,peyzaj uygulamalarında güzel çeşitlerindendir.Küçük ama çok sayıda yaprakları vardır.Yapraklarının üst yüzü koyu yeşil,alt kısmı grimsi yeşil ve tüylüdür. Mayıs-haziran aylarında beyaz ya da pembe renk açan çiçekleri tek ya da şemsiyemsi salkım biçimde olur.Soğuğa çok dayanıklıdır.Kışın yaprağını döker.


Dağ Muşmulası (Dammeri)

(Cotoneaster dammeri)

Güneş yarı gölge ortamlarda büyüyen tür 0,5-1 metre büyüme yapar. Yaprak döken türün yaprakları parlak koyu yeşil renktedir. Dalları yatay şekilde büyür. Mayıs ayında geçen yıldan kalan dallar üzerinde beyaz ya da pembemsi çiçekler olur. Meyveleri kırmızı renkte olup Ekim ayından Ocak ayına kadar bitki üzerinde kalır. Toprak konusunda seçici değildir. Hava kirliliğine karşı dirençlidir.


Dağ Muşmulası (Söğüt yap.dağ muşmulası) )

(Cotoneaster salicifolia)

Dağ Muşmulasının bu türü donlardan zarar görür.Sıcak ve ılıman deniz ikliminden hoşlanır.Dağ muşmulası( Cotoneaster salicifolia),yaz kış yeşil kalan yer örtücü çalılardan biridir.Küçük ama çok sayıda yaprakları vardır. Yapraklarının üst yüzü koyu yeşil, alt kısmı grimsi yeşil ve tüylüdür. Mayıs-haziran aylarında beyaz renk açan çiçekleri tek ya da şemsiyemsi salkım biçimde olur.Kırmızı meyveleri vardır.Toprak isteği bakımından kanaatkardır. Hafif kumlu bahçe toprağında iyi gelişir.Kireçli,taşlık ve kayalık yerlerde olduğu gibi,normal ve asidik,kuru ve kumlu topraklar da da yetişir. Tuzlu topraklar ve sahil arazide yetiştirmeye uygundur.


Defne ( çalı )

(Laurus nobilis)

Her mevsim yeşil kalabilen,güzel kokulu ve yapraklarının kullanım alanı oldukça geniş olan bir çalı veya ağaç türü.Yemeklere lezzet kattığı gibi alternatif tıpta da birçok yararı vardır.Ayrıca Türkiye'nin tarım ihracatında önemli bir paya sahiptir.Akdeniz'e özgü bir bitki olan defne,genelde 2-6 m boyunda bir çalı veya ağaçtır,ama boyu 10 metreyi bulabilir.Meyvesi yaklaşık 1 cm çapında,içinde tek bir tohum barındıran siyah bir yemiştir.En büyük düşmanı yaprak bitidir.


Defne Ağacı

(Laurus nobilis)

Her mevsim yeşil kalabilen,güzel kokulu ve yapraklarının kullanım alanı oldukça geniş olan bir çalı veya ağaç türü.Yemeklere lezzet kattığı gibi alternatif tıpta da birçok yararı vardır.Ayrıca Türkiye'nin tarım ihracatında önemli bir paya sahiptir.Akdeniz'e özgü bir bitki olan defne,genelde 2-6 m boyunda bir çalı veya ağaçtır,ama boyu 10 metreyi bulabilir.Meyvesi yaklaşık 1 cm çapında,içinde tek bir tohum barındıran siyah bir yemiştir.En büyük düşmanı yaprak bitidir.


Demir Ağacı

(Casuarina equisetifolia)

30-40 m. boy, 40-50 cm. ve hatta l m. çap yapabilen C. equisetifolia, gençlikte sivri tepeli, daha sonraları yayvan bir tepeye sahip herdem yeşil bir ağaçtır.Toprak bakımından kanatkâr bir türdür. Kum topraklan üzerinde çok iyi gelişme gösterebilmektedir. Toprak tuzluluğuna bir dereceye kadar dayanıklıdır. Kurak, kuru ve kumlu topraklarda yüksek bir gelişme göstermekte ve bu alanlarda çok az rakibi vardır. Su ve azot, gereksinimi ekstrem olarak fazla değildir.


Dişbudak ( Amerikan )

(Fraxinus americana)

35-40 m kadar boy yapar. Yumurta biçiminde bir taca sahiptir. Yaprakları tüysü yaprak biçiminde, 7-9 yaprakçıktan oluşmuştur. Yaprakçıklar 7-15 cm uzunlukta,kenarları tam,üst yüzü koyu yeşil,alt yüzü boz renklidir.Sonbaharda kızıl-sarı bir renk alırlar.


Dişbudak ( yerli )

(Fraxinus exelsior)

Fraxinus cinsini oluşturan türüne göre maksimum boyu 10-30 m arasında değişebilen dolgun ve düzgün gövdeli yuvarlak tepeli ağaç türleridir.Genellikle sulak ya da derin toprağa sahip yerlerde bulunurlar.Yaprak döken veya bazen herdem yeşil ağaç veya çalı formunda olabilirler.


Drasena

(Dracena marginata)

Doğrudan güneş ışığı istemeyen bu bitki diğer ışıklardan da yararlanabilir.Kış ya da yaz ayı fark etmeksizin oda sıcaklığına sahip bir yerde bakılmalıdır.Kış aylarında bitki aşırı soğuktan korunarak çok az sulanmalıdır.Yaz aylarında ise bitkinin suya olan ihtiyacı artacağından bitkiye verilen suyun arttırılması gerekmektedir.


Dut ( Aşı Beyaz )

(Morus alba)

Ömrü uzun olan dut ağacı,yoğunluğundan dolayı iyi gölge veren bir ağaçtır.Çok zengin bitki örtüsü olan ve yaşı ilerledikçe yumrulu bir görünüm alan dut ağacı bahçede özel bir yeri vardır.Ağacın "şemsiye" şeklini alması için,her kışın sonunda oldukça sert bir budama yapılmalı.-10/-15°C' ye dayanıklı olduğu belirtilmiş ise de, aslında o yaklaşık -20°C'ye düşen sıcaklılara da gayet iyi dayanmaktadır.


Dut ( Çınar Yapraklı )

(Morus 'Platanifolia')

Morus alba’nın aşılanmasıyla elde edilen yaprak döken bu bitkiler hızlı büyür ve güneşli ortamları sever.Koyu yeşil renkli yaprakları 20-25 cm uzunluğa erişir.Nisan gibi çiçeklenir.Toprak istekleri bakımından seçici değillerdir.Tuza dayanıklılığı deniz kenarlarına da dikilmelerini uygun kılar.


Dut ( Siyah )

(Morus nigra)

10-13 metreye kadar boylanabilen, Asya kıtasına özgü bir dut türüdür. Yapraklar 10-20 cm uzunluğunda ve 6-10 cm genişliğinde, alt yüzeyi tüylü, üst yüzeyi pürüzlü ve kısa sert tüylüdür. Yenebilen meyveleri koyu mor ya da hemen hemen kara renkli, olgunlaşınca 2-3 cm uzunluğunda çok sayıda bileşik meyveden oluşur.


Dut ( Ters Aşı )

(Morus alba 'Pendula')

Ters dut;kışın yaprak döken,1-2 metreye kadar boylanabilen,sarkık dallı çok dekoratif bir ağaçtır. Yaz aylarında çiçek açar.Meyve fındıksı meyve olmakla birlikte , çanak yaprakların etleşmesi sonucu bileşik meyve görünümünü alır.,tatlı, kırmızımsı-beyaz renklidir. Güneşli yerlerde ve ılıman iklimlerde yetişir.Her türlü toprakta yetişmekle birlikte,derin ve verimli toprakları tercih eder.Soğuklara dayanıklıdır. Tek olarak park ve bahçelerde,yol kenarlarında ve orta refüjlerde kullanılabilir.


Eçeverya - Aşkın gözyaşları

(Echeveria)

Etli ve sulu bitki türlerindendir. Eçeverya türleri çok iyi salon ve balkon bitkileri olup eskiden beri Türk bahçelerinin özellikle havuz kenarlarını süsleyen çiçekler arasında yer almışlardır.Eçeveryalar zengince karışımlı toprağı sever.Çiçek açtığı dönemlerde bol bol sulanmalı, çiçek açma dönemi bitince verilen su biraz azaltılmalıdır. Kışın bitkiye daha az su verilir.


Ekinokaktüs

(Echinocactüs)

Altın varil kaktüsü yuvarlak bir şekle sahiptir.Parlak yeşil renge sahiptir.Sarı areoles altın sarısı dikenleri vardır.. Parlak sarı çiçekleri yazın görünür.Sıcak iklim bitkisidir.


Elma (Süs)

(Malus floribunda)

Elmalar tınlı, tınlı kumlu geçirgen topraklarda iyi gelişirler.En yüksek değerde çiçek ve meyve verimi için tam güneş alan yerlere dikim yapılmalıdır.


Erguvan ( Çalı )

(Cercis siliquastrum)

Tam güneş alan yerleri tercih ederler.Nem ve su ihtiyacı orta derecededir.Çok kuru olmayan ılık korunaklı bölgeler ile kireçli topraklar üzerinde büyürler.Alkalin,hafif asit,kuru korumalı,kumlu tınlı,sıcak ve tam güneşli yerleri severler.-20 dereceye kadar dayanıklıdırlar.Kışın yapraklarını dökerler.


Erguvan (Ağaç formlu)

(Cercis siliquastrum)

Tam güneş alan yerleri tercih ederler.Nem ve su ihtiyacı orta derecededir.Çok kuru olmayan ılık korunaklı bölgeler ile kireçli topraklar üzerinde büyürler.Alkalin,hafif asit,kuru korumalı,kumlu tınlı,sıcak ve tam güneşli yerleri severler.-20 dereceye kadar dayanıklıdırlar.Kışın yapraklarını dökerler.


Erik (Süs)

(Prunus cerasifera)

Mart-nisan aylarında yapraklanmadan önce açan beyaz çiçekleri ve kırımızı renkli meyveleri olan bir türdür. İyi drenajlı nemli topraklı ve güneşli yerlerde iyi gelişir.


Farekulağı

(cerastium tomentosum)

Güneşli, yarı gölge yerlerde ve ılıman iklimlerde yetişir. Besin maddesince fakir ve nemli toprakları tercih ederler. Kuraklığa ve soğuğa dayanıklıdır. Sık, az ve düzenli sulanmalıdır.


Fatsia

(Fatsia japonica - Aralia sieboldii)

3-5 metre boy yapabilen herdemyeşil bir bitkidir.Oldukça hızlı büyürler ve bol sürgün verirler.Ekim aylarında açmaya başlayan beyaz çiçekleri bulunur. Genellikle yarı gölge yerlerde iyi gelişim gösterirler.


Fıstık Çamı

(Pinus pinea)

Horizantal dallı düz tepeli ve sık dallarıyla şemsiye şeklinde bir taca sahip olup tanınması en kolay çam türlerinden biridir.Derin ve alt nemi fazla olan kumlu toprakları sever.Ağır ve killi topraklardan hoşlanmaz.Daha çok Akdeniz bölgesine özel bir ağaç türüdür.Şehirlerde alle ağacı olarak kullanılmakta ve başarılı sonuçlar alınmaktadır.


Filbahri

(Philadelphus coronarius)

Alttan itibaren dallanan fındık renginde ince dallara sahip,yaprak döken bir çalıdır.Çiçekler diğer türlere göre daha büyüktür. Kokusuz olmasına rağmen, bahçe bitkisi olarak yetiştirilen en güzel limon çiçeği türüdür..Çiçek rengi beyazdır.Kesme çiçekçilikte kullanılabilir.Güneşli-kısmi gölge,ılıman iklim ister.Dona dayanıklıdır Biraz killi,zengin ve rutubetli her tip toprakta yetiştirilebilir.Düzenli sulama ister.Periyodik olarak organik/mineral besin verilmelidir.Yaşlı,zayıf ve bozuli dalları sonbaharda uzaklaştırılır Genellikle sorunsuzdur.


Gaura

(Gaura lindheimeri)

Akdeniz iklimine en uygun bitkilerdendir.Yazın kurak sıcağında bile susuzluğa dayanıklıdır.Kışa dayanıklılık bakımından yurdumuzun karasal iklimli bölgelerine de uygundur.Nötr ve alkalinli toprakları sever.Gaura bitkileri türüne göre ilkbahar başında veya ortasında çiçeklenmeye başlar,sonbahara kadar devam eder.Kısa boyu çalı türü bitkilerdir..


Gladiçya

(Gleditsia Triacanthos)

Kışın yaprağını döken kalın dallı,dağınık tepeli ağaçtır.40-45 metreye kadar boy yapar.Yaprakları tüysüdür.Sürgün verme özelliğine sahiptir.Hızlı büyür,budamaya elverişli olduğundan canlı çit olarak bağ bahçe etrafında yetiştirilir.Yeşil renkli çiçekleri 4-5 cm uzunluğunda salkım vaziyetindedir.Meyveleri uzun boylu 3 cm enindedir.Üretilmesi tohum ile olur.


Gravilla ( Ağaç )

(Grevillea robusta)

Hızlı büyüyen,tek gövdeli bu ağaç türü genellikle 20-30 m yükseklik ve yaklaşık 80 cm çap yapabilmektedir.Ilıman iklim bitkisidir.-8 derecelere kadar dayanıklıdır.Toprak ve su isteği kanaatkârdır.


Gravilla ( Çalı )

(Grevillea rosmarinifolia)

Herdemyeşil çalılardır.Ilıman ve nemli bölgeler istedikleri ortamlardır.0,5-1,5 metre boy yapabilmektedirler.Güneşli alanlarda büyür.Yaprakları iğneli,batıcıdır.İbreleri üzerinde kış sonundan yaz başına kadar pembe renkte çiçekleri ilgi çekicidir. Denize çok dirençli,asitli veya nötr toprakları isterler.


Gül

(Rosa sp.)

1-1,5 m boy,0,80-1 m çap yapabilirler.Türüne göre yazın açan sayısız renkte kokulu çiçekleri vardır.Yeşil yapraklarını kışın dökerler.Ağır topraklarda da iyi gelişme gösterir.6,8-7 nötr topraklarda iyi sonuç verir.Güneşli ve yarı gölge yer ister.


Gül ( Baston )

(Rosa sp.)

Büyük çiçekli veya çiçek demetli güllerin ya da minyatür güllerin varyetisinin yabani bir gül gövdesine seçilen yükseklikten aşılanmasıyla elde edilir.Genellikle aşı yüksekliği 60-90-120 ve 140 cm şeklindedir.2-3 sene içerisinde gerçek bir gül ağacı olurlar.Yalnız başlarına ya da öbekler halinde gül bahçesinin ortasında ve yol boyunca çok etkileyicidirler.


Gül ( Minyatür )

(Rose x moschata)

MİNYATÜR GÜLLER,Saksıda yetiştirmek için en iyi tür cüce güllerdir.Hemen her toprakta yetişebilmektedir. İlkbaharda üst dallardan kesip ekilirse,kolayca köklenip büyürler hatta sonbahara çiçek bile açarlar.Bunların tek kusuru kokusuz olmalarıdır.Ama bütün yıl çiçek açarlar.Camekanlı bol güneşli balkonda kışında çiçek açarlar.Uzun yıllar yaşarlar.Çeşitli renklerde olabilirler.


Gül ( Sarmaşık )

(Rosa rampicantii)

Yaprak döken sarmaşık güller boyuna uzayarak 7-8 metreye ulaşabilirler.Bol güneşli yerlerde çiçek kalitesi ve sayısı artan sarmaşık güller bahara girerken budanmalı ve kalitesiz dallar bitki bünyesinden uzaklaştırılmalıdır.


Gülibrişim

(Albizia julibrissin)

Ülkemizde denize kıyısı olan tüm yerlerle iklimi ılık olan heryerde yetişir.Vatanı Asya'nın tropik bölgeleridir.İran'dan Japonya'ya kadar geniş bir alana yayılır.Sıcağa ve kuraklığa dayanıklı ağaçlardır.


Güvey Kandili

(Koelreuteria paniculata)

10 m. boylarında ağaç halinde bir türdür.Yapraklar tek tüysü,yaprakçıklar 7-15 adet kenarları dişli ya da lopludur.Çiçekler canlı sarı renkte,dik duran bir bileşik salkım (Panikula),meyve 3 gözlü bir kapsüldür.Tüysü yapraklar sürgün çok güzel dekoratif bir görüntüsü vardır.Güneşli ve geçirgen toprakları sever. Minimum sıcaklık isteği -5° 'dir.Vatanı Çin, Japonya ve Kore'dir.Ülkemizde süs bitkisi olarak değerlendirilir.


Hanımeli

(Lonicera periclymenum)

Yapraklar karşılıklı,basit oval ve 1-10cm uzunlukta çoğunlukla dökülen olmakla beraber sürekli olanlarıda bulunur.Türlerin çoğu hoş kokulu,yenilebilen nektar üreten,çan şeklinde çiçeklere sahibtir.Meyvesi çok çekirdekli kırmızı,mavi ya da siyah çitlenbik şeklindedir,çoğu türde meyveleri hafif zehirli olmakla beraber birkaçı (Lonicera caerulea) yenilebilir meyvelere sahiptir.


Hanımeli ( Tatar )

(Lonicera tatarica)

2-4 cm. boyundaki pembe çiçeklerin taç yaprakları yarısından sonra düzensiz parçalanmış dar bir huniyi andırır. Taç yapraklar çoğunlukla dört, bazen 3-5 parçalıdır.Türkiye ve Türkistan'dan Rusya'nın güneyine kadar olan bölgelerde doğal yayılışlıdır.Park ve bahçe peyzajında kullanılır.


Huş

( Betula Alba)

Işık istekleri fazladır, huş bir güneş ağacıdır. Derin, iyi, süzek topraklarda iyi gelişme gösterirler. Kökleri fazla derine gitmez. Soğuk yerleri tercih ederler.yaprakları elle ezildiğinde güzel kokar.


Ihlamur

(Tiliaceae)

Derin, serin yumuşak, besin ve madence zengin, ılımlı humuslu toprakları sever. Kireçli topraklarda da yetişmektedir. Tuzlu topraklardan kaçınır. Donlara ve kuraklığa karşı duyarlıdır. Güçlü kazık kök yapar, sığ ve fakir topraklarda kuvvetli yan kökler geliştirir, kuvvetli kök sürgünü verir.


Ihlamur (Gümüşi)

(Tilia tomentosa)

Derin, serin yumuşak, besin ve madence zengin, ılımlı humuslu toprakları sever. Kireçli topraklarda da yetişmektedir. Tuzlu topraklardan kaçınır. Donlara ve kuraklığa karşı duyarlıdır. Güçlü kazık kök yapar, sığ ve fakir topraklarda kuvvetli yan kökler geliştirir, kuvvetli kök sürgünü verir.


Ilgın (Çalı)

(Tamarix spp.)

Yay şeklinde morumsu kahverengi gövdesi vardır. Yapraklar iğ şeklindedir. Tüy gibi ince yaprakları ve koyu pembe çiçekleri göz kamaştırır.Deniz kenarlarına dikilebilir tuzlu rüzgârlara karşı dayanıklıdır. Her türlü topraklara ve güneşli bakılara dikilebilir.


İğde

(Elaeagnus angustifolia)

Azotu kökünde depolayabilme özelliği sayesinde en verimsiz topraklarda dahi yetişir.Yaz kış yeşildir ve yapraklarını döker.Ilıman iklimi seven iğde çok güneş, hafif gölge sever. Toprak seçmez.


İnci

(Symphoricarpos Albus)

Gölgelik ve nemli yerleri seven bitkinin kökü, rizomundan (kökgövde) çevreye yayılan kökçükler şeklinde; yaprakları sapsız, elips biçiminde, iri ve geniştir. Her sürgününde iki yaprak yer alır. Nisan-Mayıs aylarında açan küçük beyaz çiçekleri saplı, çan biçiminde sarkık ve keskin kokuludur.


Jakaranda

(Jacaranda Mimosifolia)

Derin ve humusca zengin bahçe toprağından hoşlanır.Rüzgardan korunaklı, bol güneş alan, batı ve güney cephelere dikilmeleri uygundur. Havalar ne kadar sıcak olursa bitki o kadar çok çiçek açar.


Japon Gülü

(Hibiscus rosa-sinensis)

Tropik ve sub-tropik iklimlerde yaşar. Hafif kuru, kireçli, tuzluluğa dayanıklı toprakları tercih eder.Dalları örülerek farklı biçimler vermeye uygun olan bitkinin çiçekleri bir iki gün taze kalsa da yeni çiçekleri açtığından üzerinde çiçek eksilmez.


Japon Kavağı

(Brachychiton populneum)

Tam güneşli yerlerde iyi gelişme gösterir. Sıcaklığa ve kuraklığa yatkın bir bitkidir.İlk dikildiği yıllarda düzenli bir şekilde iki haftada bir kök bölgesi iyice ıslanacak şekilde su ister, yaşlandıkça su isteği azalır.Toprak drenajının iyi olması bitki sağlığı açısından önemlidir.


Japon Kuru Üzüm Ağacı

(Hovenıa Dulcıs)

Hovenia dulcis 8-10 m yüksekliğinde, kışın yapraklarını döken küçük beyazımsı çiçekli ağaçlardır.-15 derece soğuğa dayanıklıdır.


Japon Şemsiyesi

(Cyperus Albostraitus)

Sıcaklık isteği 18-25C arasındadır. Optimum gelişme sıcaklığı 10-25C olan yerlerde bulundurulabilir. Kış aylarında ise sıcaklık 12-15 C olmalıdır. Bulunduğu yerde sıcaklık 13 derecenin altına düşünce bitki etkilenmeye başlar, 10 derecenin altındaki sıcaklıkta ölür. Yüksek orantılı nem ister. Yarı gölge veya gölge yerlerde yetişir. Doğrudan güneş ışığı almamalıdır,


Kanna

(Canna İndica)

Her çeşit toprakta rahatlıkla yetişebilmektedir. Ancak kumlu ve gübreli topraklardan daha çok hoşlanır.Değişik görünüşte güzel büyük açık yeşil çiçeklidir. Haziran aylarından sonbahar kadar çiçekli kalır.


Karaağaç

(Ulmus Campestris)

Nemli topraklarda ve nehir kenarlarında iyi yetişir. Kökleri derinlere gider. En fazla 500 sene yaşayabilir.Gövdeleri kalın ve pürüzlü bir kabukla kaplıdır. Dalları aşağı doğru eğiktir. Meyveleri kanatlı ve fındıksıdır.


Karabaşotu (lavanta)

(Lavandula dentata)

Hızlı gelişir.Yaygın kök sistemi geliştirir.Hafif kuru, tuzlu topraklar ve sahil arazilerde yetişmesi uygundur.Park ve bahçelerde süs bitkisi olarak, grup halinde veya soliter olarak kullanılır.Çit bitkisi olarak da kullanılmaya uygundur.


Karabiber

(Schinus Molle)

Humusca fakir kumlu, kumlu balçık, derin, verimli toprakları sever.Sıcaklık istekleri yüksek,Donlara karşı duyarlı ve bolca güneş ışığına ihtiyaç duyar


Karaçam

(Pinus nigra)

Anakayası kalker olan kireççe zengin topraklarda daha iyi gelişir.Işık ağacıdır.


Kartopu (Herdem yeşil)

(Viburnum tinus)

Ilıman iklimlerde Humuslu Verimli, derin topraklar.Güneş ışığını sever yarı gölgeye dayanıklıdır.Denizden esen tuzlu rüzgârlara ve gölgeye dayanıklıdır. Kışları ılıman yerlerde iyi yetişir, soğuklara az dayanıklıdır.


Kartopu (İthal)

(Viburnum lucidum)

Her dem yeşil bitkilerdir. Parlak, geniş, uzun gösterişli yaprakları vardır. Hızlı gelişimi ve budamaya çok elverişli olması nedeniyle çit oluşturmak için idealdir.


Kartopu (Yaprak döken)

(Viburnum opulus)

Kirli hava şartlarına dayanıklıdır.Özellikle çiçeklerinden dolayı park ve bahçelerde grup veya soliter olarak kullanılır.Yazın yeşil,çalı formundaki bitkilerdir.Ülkemizde Marmara Bölgesi’nde doğal olarak yaşar.Dikine büyüyen bir forma sahiptir ve 3–4 m boy yapar.Yaprakları uzun yumurta biçiminde,10–12 cm uzunluğunda ve kenarları sık dişlidir.Çiçekleri şemsiyemsi,bileşik salkım kuruluşunda,10 cm çapındadır.Çiçekler mayıs-haziran ayında açar ve beyaz renklidir.


Katalpa

(Catalpa bignonioides)

Toprak isteği bakımından fazla seçici değildir. Yüksek nem ve kuvvetli toprakları sever. Aydınlık yerlerden ve ılıman iklimlerden hoşlanır. İlkbahar donlarından etkilenir. Yapraklarının büyük olması nedeniyle fazla rüzgârlı yerlerden hoşlanmazlar.


Katır tırnağı (Çalı)

(Spartium Jenceum)

Tam güneş, ılıman iklim ister. Ağır donlardan zarar görür. Fakır, kurak kumlu topraklarda yetiştirilir. Sulama ve gübrelemeye ihtiyaç yoktur. Çiçeklenme mevsimi ilkbahar ve yazdır.


Katır tırnağı (Kaz Ayağı)

(Spartium Jenceum)

Tam güneş, ılıman iklim ister. Ağır donlardan zarar görür. Fakır, kurak kumlu topraklarda yetiştirilir. Sulama ve gübrelemeye ihtiyaç yoktur. Çiçeklenme mevsimi ilkbahar ve yazdır.


Kauçuk

(Ficus elastica robusta)

Kauçuk bitkisi rahat bir şekilde büyümek için güneş ışığına ihtiyaç duyar.Kauçuk ağacı bitkisi rüzgârdan ve hava akımından korunmalıdır.Zengin ve organik içeriği yüksek topraklarda iyi gelişir


Keçi Boynuzu

(ceratonia siliqua)

Sıcak ve ılıman iklim koşullarında yetişir. Nem isteği azdır. Deniz havasına ve kuraklığa dayanıklıdır.Kurak, kalkerli, fakir, sığ ve taşlı topraklarda yetişir, iyi drenajlı, periyodik olarak gübrelenen topraklarda iyi yetişir.Donlara duyarlıdır.


Keçi Sakalı (İspirye)

(spiraea x vanhouttei)

Kuraklıktan hoşlanmaz. Rutubetli yerlerden hoşlanır. Fazla suyu severler.Fakir topraklarda rahatlıkla yetişmektedirler. Güneşli yerlerde yetiştirildiklerinde, kuru mevsimde, mutlaka sulanmalıdır ve her sonbaharda yaprak malçı verilmelidir.


Kekik

(thymus serpyllum)

Soğuklara dayanabilen bir bitkidir. Toprak yönünden fazla seçici değildir. Killi taban arazilerde daha iyi gelişir.


Kelebek Ağacı (Orkide)

(bauhinia variegata)

Tropikal- Subtropikal iklim ağacıdır.Tam güneşli yerlerde iyi gelişir, hafif gölgeyi tolore eder.Kumlu, tınlı, çakıllı, iyi drene olan, asidik (pH 5.5 - 6.5) karakterli topraklarda iyi gelişir.


Kelebek Çalısı

(Buddleia davidii)

Güneşli sıcak yerlerde, yamaçlarda ve ılıman kuşaklarda iyi gelişir. Soğuk iklim şartlarında kışın korunmaya ihtiyaç duyar. Kuraklığa ise oldukça dayanıklıdır.Normal bahçe toprağı ile hafif kumlu, yarı nemli topraklarda vejatasyon döneminde sık sık sulandığında iyi gelişir.


Kısmet Ağacı

(clerodendron thomsoniae)

Organik maddece zengin, hava kapasitesi yüksek, rutubetli, kumlu toprakları tercih eder.Tam güneş-kısmi gölge, ılıman iklim ister.Işık sever


kızılcık

(cornus florida)

Toprak bakımından fazla seçici değildir. Orta bünyeli, derin ve geçirgen topraklarda daha iyi gelişir ve iyi meyve verir.Kızılcık meyveleri sıcakta çabuk olgunlaşır, irileşir, verim artar.Kızılcık yetiştiriciliğinde su, en belirgin ve sınırlayıcı faktördür. Mutlaka su ister.


kızılçam

(pinus brutia)

Kanaatkar bir ağaçtır. Toprak türü ayırmaz.Kuraklığa dayanıklı olup ılık kışlar ister.


Kiraz (Süs)

(prunus avium plena)

Her türlü toprakta yetişebilir. Özellikle su tutmayan kireçli toprakta.Yarı gölgeden tam güneşe her yerde gelişebiliyor. Rüzgardan korunaklı ortam, çiçeklerin korunmasını sağlayabilir.


Konik Ladin

(Picea conica)

3 m.'ye kadar boylanabilen, 2 m.'ye kadar taç çapı yapabilen, konik ve zarif yapıda, ağaççık veya ağaç formlu bitkilerdir.Çok sıkı bir doku oluşturur.Işık bitkisidir.Çok yavaş büyür.Tüm Anadolu'da yetişebilmekle beraber Kıyı Ege ve Akdeniz'in tropik ve subtropik iklim kuşağına adapte olamayarak deforme olur. Park ve bahçe düzenlemelerinde peyzaj onarımı ve zarif formu nedeniyle tercih edilir. Soliter ya da küçük gruplar halinde kullanıma uygundur.


kordilin

(Cordyline Australis)

Besin düzeyi yüksek topraklarda yetişir.Ayrıca, hacim olarak 2 kısım tınlı toprak,2 kısım turba,1 kısım yaprak çürüntüsü ve kumun karışımıyla elde edilen harç da kullanılabilir.Gelişme döneminde ortalama 18-24C sıcaklıkta, kışın 15-18C sıcaklığa gereksinim gösterir.


kriptomerya

(cryptomeria japanica)

Serin, derin, verimli ve nemli, humuslu toprakları sever. Daha az bir gelişme göstermekle beraber kumluklarda ve az verimli topraklarda da yetişir. Tuzlu topraklar ve sahil arazide yetiştirmeye uygundur.


kufeya

(Cuphea hyssopifolia)

güneş almayan aydınlık yerlerden hoşlanır. Hafif gölgeli yerleri sever ama daha koyu gölgeli yerlerde bitki zayıflar ve bitkinin görüntüsü pek hoş olmaz.Her tür toprakta yetişir.Haftada bir sulanma ister. Sürekli kuraklığa pek dayanamaz.


kuşdili (biberiye)

(Rosmarinus officinalis)

Kumlu, balçıklı toprakları sever, ılıman iklim bitkisidirBahçede güneşi iyi alan hafif nemli bir yerde yetiştirmek mümkündür.


kuşkonmaz

(asparagus myriocladus)

Kuşkonmaz, yer fıstığından başka hemen hiçbir kültür bitkisinin yetişemediği kadar hafif karakterli topraklarda başarıyla yetiştirilir.


Ladin ( Mavi )

(Picea pungens)

Mavi ladin, iğne yapraklı türler içerisinde en popüler olanıdır.Gösterişli parlak koyu yeşilimsi mavi iğne yapraklar için yetiştirilir. Ticari değeri son derece yüksektir;Peyzaj uygulamalarının prensi sayılan mavi ladin Türkiye şartlarında doğal olarak yetişmemekle birlikte, çoğunlukla ithal edilme yoluna gidilmektedir. Mavi ladin toprak seçiciliği olmayan bir bitkidir ve topraklarımızda rahatlıkla yetişebilecek niteliktedir. 30 yıl ve üzerine maviliği ile dayanan picea pungens, 30-50 metreye ulaşan heybetiyle sizi bir ömür boyu büyülemeye hazırdır.


Lale ağacı

(Liriodendron tulipifera)

Derin, taze, besince zengin verimli toprakları sever. Humuslu, nemli yerlerde, kireçli topraklar üzerinde ve akarsu boylarında da yetişir.Donlara dayanıklıdır.


Lavantin

(Santolina Chamaecyparissus)

Santolina güneşli mekanlardan hoşlanır, özellikle set yüzeylerden yansıyarak gelen sıcaklığa dayanıklıdır. Yarı gölge yerlerde de yetişebilir ama gölge oranı belirli seviyenin üzerine çıktığında görüntüsünde açıklıklar ve cılızlık olur. Her tür toprakta yetişir.


Leylak

(Syringa vulgaris)

Killi, hava kapasitesi iyi, zengin ve rutubetli her tür toprakta yetişir.Tam güneşten kısmi gölgeye kadar olan yerlerde yetiştirilir. Ilıman iklim ister. Dona dayanıklıdır.Güneş sever


Leylandi

(Cupressocyparis Leylandii)

Farklı iklim ve toprak şartlarına kolayca uyum sağlar.Bununla beraber nemli ve derin topraklarda daha iyi yetişir. Hafif gölgeden rahatsız olmaz. Rüzgara dayanıklıdır. Düzenli sulama hızlı büyümesini sağlar.


Leylandi (Gold)

(Cupressocyparis Leylandii goldrider)

Farklı iklim ve toprak şartlarına kolayca uyum sağlar.Bununla beraber nemli ve derin topraklarda daha iyi yetişir. Hafif gölgeden rahatsız olmaz. Rüzgara dayanıklıdır. Düzenli sulama hızlı büyümesini sağlar.


Ligustrum (Ağaç)

(ligustrum japonicum)

Besince zengin ılıman ve kireçli topraklarda iyi gelişir.Ağır killi çakıllı ve kurak toprak topraklar için uygundur.Soğuk ve kuraklığa karşı dayanıklıdır.


Ligustrum (Çalı)

(ligustrum vulgare)

Besince zengin ılıman ve kireçli topraklarda iyi gelişir.Ağır killi çakıllı ve kurak toprak topraklar için uygundur.Soğuk ve kuraklığa karşı dayanıklıdır.


Mabet ağacı

(Ginkgo biloba)

Toprak ve ekolojik istekleri bakımından oldukça kanaatkar bir bitkidir. Nemli, derin, kumlu, killi, balçık topraklarda dahi yaşamaktadır. Fakir, kuru kireçli topraklarda da yetişmektedir. Aşırı donlardan zarar görür. Ilıman deniz iklimini sever. Aşırı güneşten etkilenmez. Işığı ve aydınlığı sever.


Madagaskar Yasemini

(Stephanotis floribunda)

Besin düzeyi yüksek topraklarda iyi yetişir.Bitki gelişme döneminde en az 18 C, kışın ise 12-15 C sıcaklığa gereksinim gösterir, ancak 10 C’dir. Yüksek orantılı nem % 75-80 ister. Aydınlık yarı gölge yerleri sever. Bitki doğrudan güneş ışığından korunmalıdır.


Mahonya

(mahonia aquifolium)

Toprak konusunda çok fazla isteği olmayan, budamaya dayanıklı bitkilerdir.Herdemyeşil, güneş yarı gölge alanlarda yaşayabildiği gibi gölgede de yaşama yeteneği vardır.


Manolya

(Magnolia grandiflora)

Rutubetli, mineralce zengin, derin ve gevşek toprakları tercih ederler.Işık-yarı gölge bitkisidir.Muhteşem görüntü, kokusu ve otantik duruşuyla en dikkat çeken bitkilerden biridir.


Mazı (Altuni Pramit)

(Thuja orientalis Pyramidalis)

Ilıman iklim bitkisidir. Bol güneşli ortamlardan hoşlanmakla birlikte bazı türleri yarı gölgeyi sever. Nemli, kumlu ve kireçli topraklardan hoşlanır. Geçirgen toprakları sever.


Mazı (Batı)

(Thuja occidentalis)

Ilıman iklim bitkisidir. Bol güneşli ortamlardan hoşlanmakla birlikte bazı türleri yarı gölgeyi sever. Nemli, kumlu ve kireçli topraklardan hoşlanır. Geçirgen toprakları sever.


Mazı (Doğu)

(Thuja orientalis)

Ilıman iklim bitkisidir. Bol güneşli ortamlardan hoşlanmakla birlikte bazı türleri yarı gölgeyi sever. Nemli, kumlu ve kireçli topraklardan hoşlanır. Geçirgen toprakları sever.


Melek kanadı

(Syngonium podophyllum)

toprak isteği Hacim olarak 1 kısım orman toprağı, 1 kısım torf veya yaprak çürüntüsü ve 1 kısım dişli kumun karışımından oluşur.Doğrudan güneş ışığı almayan yarı gölge veya gölge ortamları severler.


Melisa

(Lippia citriodora cedrina)

Çok fazla asitli olmayan her türlü toprakta yetişir. Güneş ışığını çok seven bir bitkidir.


Menengiç

(Pistacia terebinthus)

Drenajı iyi hafif, kuru ve sıcak toprakları tercih eder. En iyi gelişmeyi alkalli topraklarda yapar. Fazla boylanmaz; yavaş büyür. Işık isteği yüksektir.


Mercan

(russelia equisetiformis)

Bahçelerde pek toprak seçmez, yeter ki suyu iyi süzdürebilir toprak olsun. Humuslu, iyi süzdüren topraklarda iyi gelişir. Saksılar için: Humuslu bahçe toprağına eski sığır gübresi ve ponza taşı karıştırın. Bu yeter.


Mersin

(myrtus communis)

Organik maddece zengin ve asitli toprakları sever.Uzun günler bitkideki negatif gelişmeyi teşvik ederken yaz sonları ile sonbahar aylarındaki kısa günler meyve tomurcuğu gelişimini arttırır.Don olayı olmayan en az 160 günlük yetiştirme periyodu ister.


Meşe (Palamut)

(Quercus ithaburensis)

Yağışlı alanlarda çok sağlıklı yetişir ve gölge sever. Düz veya tırtıklı olabilen yaprakları kış mevsiminde dökülürler.


Meşe (Saçlı)

(quercus cerris)

Yağışlı alanlarda çok sağlıklı yetişir ve gölge sever. Düz veya tırtıklı olabilen yaprakları kış mevsiminde dökülürler.


Mimoza (İzmir)

(acacia retinoides)

Tuzlu ve kireçli topraklarda iyi gelişme gösterirler.İlkbahar aylarında açan sarı çiçekleri tam çiçeklenme döneminde çok güzel kokarlar.


Mor Salkım

(Wisteria sinensis)

Geç donlardan mutedil derecede etkilenir -15 derecelere kadar dayanır. Ilıman ve sıcak yerlerde gelişir. Ağır budamaya yatkındır. Budama sırasında tabandan tamemen kesilse bile yeniden sürgün verebilir.Güneşli fakat rüzgardan ve sabah soğundan korunaklı yerlere dikilmelidir.


Nandina (Cennet Bambusu)

(Nandina domestica)

Hemen bütün topraklarda uyum sağlarsa da, fazla alkali topraklarda demir eksikliğinden dolayı sararma olur. Sık bir görüntü için bütün zayıf dalları kesin.Gölge ya da güneş, her durumda yetişebilirler


Nar

(punica granatum)

Nar toprak isteği bkımından fazla seçici değildir. Silisliçakıllı, kumlu, kireçli, killi ve ağır killi gibi çeşitli toprak tiplerinde nar yetiştiricili yapılabilmektedir. Tuzluluğa orta derecede dayanıklıdır.Toprak alkali veya asit olabilir. Bazı meyvelerin aksine aşırı toprak nemine dayanıklıdır.


Nolina

(Nolina sp.)

çok fazla toprak seçmeyen bir bitki olup humusca zengin bir toprakta rahatça yetişebilir. çok fazla suya ihtiyaç duymaz az ışık ve gölgede yetişir.


Okaliptus

(Eucalyptus)

Sürekli yeşil kokulu yaprakları ve kokulu çiçekleri vardır.Sulak toprakları sevdiğinden bataklık kurutmak içinde kullanılır.


Orman Sarmaşığı

(Hedera helix)

Duvarlar, kayalar ve ağaçlarda uygun yüzeylerin bulunması durumunda 20-30 metreye kadar boylanabilen herdem yeşil bir bitkidir. Dikey yüzeylerin bulunmadığı koşullarda yerde yetişmektedir. Ağaç kabukları ve kayalara vantuz biçimindeki kısa yapışkan kökçükler yardımı ile tutunabilmektedir. Gövde ve yaprakları ise çevrede bulunan cisimlere sarmal şeklinde dolanarak bitkiye destek sağlamaktadır. Yapraklarının uzunluğu 4-8 cm eni ise 3-10 cm arasında değişir.


Ortanca

(Hydrangea macrophylla)

Çoğu dış mekanı süsleyen çiçekli bitki muhteşem çiçekleri ile ünlüdür.Doğrudan güneş ışığı istemeyen bu bitki dolaylı ışıklardan da yararlanabilir.Kış aylarında ortancanın bulunduğu ortam 14-15 derecenin altına düşmemelidir.


Oya

(Lagerstroemia indica)

Kumlu, killi, balçık ve bol gübreli topraklarda iyi gelişir. Fazla rutubeti sevmez. Toprağın iyi drenajlı olmasını ister. Kireçli topraklarda kloroz görülür. Azotça fakir topraklarda da yetişebilir.


Palmiye

(Washingtonia filifera)

Sıcak, ılıman ve güneşli iklimlerden hoşlanırlar. Uzun süreli donlardan zarar görürler. Taban suyu problemli olmayan, besince zengin topraklarda iyi gelişirler. Kısacası, verimli ve geçirgen topraklardan hoşlanırlar. Kuru ve kurak topraklara uyum sağlayabilirler.


Palmiye (Bodur)

(Chamaerops humilis)

Sıcak, ılıman ve güneşli iklimlerden hoşlanırlar. Uzun süreli donlardan zarar görürler. Taban suyu problemli olmayan, besince zengin topraklarda iyi gelişirler. Kısacası, verimli ve geçirgen topraklardan hoşlanırlar. Kuru ve kurak topraklara uyum sağlayabilirler.


Palmiye (Çin)

(Washingtonia excelsa)

Sıcak, ılıman ve güneşli iklimlerden hoşlanırlar. Uzun süreli donlardan zarar görürler. Taban suyu problemli olmayan, besince zengin topraklarda iyi gelişirler. Kısacası, verimli ve geçirgen topraklardan hoşlanırlar. Kuru ve kurak topraklara uyum sağlayabilirler.


Palmiye (Pamuk)

(Washingtonia robusta)

Sıcak, ılıman ve güneşli iklimlerden hoşlanırlar. Uzun süreli donlardan zarar görürler. Taban suyu problemli olmayan, besince zengin topraklarda iyi gelişirler. Kısacası, verimli ve geçirgen topraklardan hoşlanırlar. Kuru ve kurak topraklara uyum sağlayabilirler.


Paulownia (Çin kavağı)

(Paulownia tomestosa)

Kumlu, milli veya çakilli, az killi, süzek, su tutmayan topraklar Paulownia yetistirilmesine daha elverislidir.Hizli ve saglikli büyüme gösterebilmesi için büyüme mevsiminde günes isinlarina ihtiyaç duyar.


Pittosporum (Bodur)

(Pittosporum tobira 'Nana')

Dal yapısı kırılgan olduğu için kara dayanamıyor. Buna karşılık tam güneşliden gölgeli her yere ve deniz suyunun getirdiği tuza, yağışsız yaz sıcaklarına rahatlıkla dayanabilir. Az gelişen kökleriyle saksılarda, yükseltilmiş toprak alanlarda da gelişebilir.


Porsuk

(Taxus baccata)

Humusca zengin toprakları sever Bir gölge ağacı olan porsuk, çok yavaş büyür. Donlara karşı duyarlıdır.


Psidium

(Psidium cattleianum)

Yüksek alan tropik kuşak bitkisi, kurak ve ılıman yamaçlık bölgelerde doğal olarak yetişir. Don gören ya da soğuk iklim bölgelerinde dış mekanda yetiştirmeye uygun değildir.


Sahil çamı

(Pinus pinaster)

Toprak isteği bakımından kanaatkardır. Kuru kumlu topraklarda yetiştirmeye uygundur.Kireçli ve ağır KİLLİ topraklardan kaçar.Rutubetli kumlu balçıklı topraklarda optimal gelişim gösterir. Tuzlu topraklar ve sahil arazide yetiştirmeye uygundur.


Sakız ağacı

(Pistacia lentiscus)

Herdem yeşil formda sık dallı, çalı görünüşünde ve kışın yapraklarını dökmeyen yapıdadır.Gövdesinden sakız elde edilen bir ağaç türüdür.


Sandal ağacı

(Arbutus andrachne)

Humusca ve azotca zengin, iyi drenajlı kumlu balçık ve balçık topraklarda yetişir ışığı ve güneşi sever.


Sarıçam

(Pinus sylvestris L.)

Toprak istekleri bakımından kanaatkardır. Gevşek, derin, nemli kum toprakları bu türün isteklerine en çok uyar. Büyümesi yavaşlamakla birlikte, kuru kum ve çakıl topraklarında ve ıslak turbalıklarda bile gelişebilir. Değişken nemli topraklara, özellikle su taşmalarına karşı duyarlıdır.


Sarısalkım

(laburnum anagyroides)

İyi ve drenajlı topraklarda iyi gelişir. Aynı zamanda kireçli topraklarda da yetişebilir.Güneşli ve yarı gölge alanlara iyi adapte olur.


Sarmaşık (Alaçalı)

(hedera helix aureovariegata)

Yaprak çürüntüsü içeren bahçe toprağı, dişli nehir kumu ve bir miktar killi toprak karışımıdır.Az su ile yetinen bitkilerdir. Sulamaları özellik göstermez.Aydınlık, hafif güneşli yerleri severler.


Sarmaşık (Amerikan)

(Ampelopsis p.quinquefolia)

Yaprak çürüntüsü içeren bahçe toprağı, dişli nehir kumu ve bir miktar killi toprak karışımıdır.Az su ile yetinen bitkilerdir. Sulamaları özellik göstermez.Aydınlık, hafif güneşli yerleri severler.


Sarmaşık (Orman)

(Hedera Canariensis)

Yaprak çürüntüsü içeren bahçe toprağı, dişli nehir kumu ve bir miktar killi toprak karışımıdır.Az su ile yetinen bitkilerdir. Sulamaları özellik göstermez.Aydınlık, hafif güneşli yerleri severler.


Sarmaşık (Yapışan)

(Ampelopsis)

Yaprak çürüntüsü içeren bahçe toprağı, dişli nehir kumu ve bir miktar killi toprak karışımıdır.Az su ile yetinen bitkilerdir. Sulamaları özellik göstermez.Aydınlık, hafif güneşli yerleri severler.


Saz (Pampas)

(cortaderia selloana)

Nemli veya yarı nemli, kumlu balçıklı topraklardan hoşlanır. Doğrudan güneş alan bir yere dikilmesi iyi olur. Çit bitkisi olarak da kullanılabilirler.


Sedir (Himalaya)

(cedrus deodora)

Toprak isteği bakımından kanaatkardır. Sığ, kalkerli, taşlı, kuru ve kumlu topraklarda da yetişir. Derin topraklarda iyi gelişim gösterir.Donlardan ender olarak zarar görür


Sedir (Lübnan-Toros)

(Cedrus libani)

Toros sedirinin ışık isteği fazladır ve yarı ışık ağacı olarak kabul edilir. Toprak bakımından seçici değildir. Daha ziyade kayalık kalkerli yamaçlarda yetişirler. Akdeniz ikliminin hakim olduğu yerlerde bulunur. Kışları ılık yerler ister.


Sekoya

(Sequoiadendron giganteum)

Nemli, derin, geçirgen, humuslu ve balçıklı toprakları sever.Ilıman deniz ikliminden hoşlanır.3-4 bin yıl yaşayabilen, oldukça görkemli bir ağaçtır. Rüzgara ve fırtınaya dayanıklıdır.


Selluce

(Vigna caracalla)

Çok yıllık kalıcı bir bitkidir. Gelişim için yüksek sıcaklık ve neme ihtiyaç duyar.Tüm gün güneşli, güneye bakan cepheye dikimi yapılmalıdır. Nem: %50 ve aşağısı idealdir, kuraklığa dayanıklıdır.


Servi

(Cupressus sempervirens)

Ilıman iklim bitkisi olan servi fazla soğuk ve şiddetli rüzgarlardan etkilenir. Tam güneş alan yerleri sever. Servi fidanları drenajı iyi, organik maddelerce zengin topraklara dikilir.


Servi (Limon)

(cupressus macrocarpa)

Ilıman iklim bitkisi olan servi fazla soğuk ve şiddetli rüzgarlardan etkilenir. Tam güneş alan yerleri sever. Servi fidanları drenajı iyi, organik maddelerce zengin topraklara dikilir.


Servi (Mavi)

(cupressus arizonica)

Ilıman iklim bitkisi olan servi fazla soğuk ve şiddetli rüzgarlardan etkilenir. Tam güneş alan yerleri sever. Servi fidanları drenajı iyi, organik maddelerce zengin topraklara dikilir.


Servi (Yalancı)

(chamaecyparis lawsoniana)

Ilıman iklim bitkisi olan servi fazla soğuk ve şiddetli rüzgarlardan etkilenir. Tam güneş alan yerleri sever. Servi fidanları drenajı iyi, organik maddelerce zengin topraklara dikilir.


Sığla

(Liquidambar orientalis)

Derin, nemli ve kumlu toprakları sever Kışa dayanıklı güneşi sever


Sinameki

(cassia sp.)

Türkiye’nin Akdeniz ve Ege bölgesinin sıcak bölgelerinde, dışarıda diğer bölgelerde yazın dışarıda, kışın seralarda yetiştirilebilir. sıcağı sever humuslu topraklarda iyi gelişme gösterir.


Sofora

(Sophora japonica)

Tam güneşli yerleri sever orta düzeyde nem ve su ister killi tınlı, kumlu toprakları sever


Söğüt (Tirbişön)

(Salix matsudana Tortuosa)

Hızlı büyür. Maksimum 10-12 m. boy yapar.Normal nemli topraklarda yetişir. Ağır killi topraklar, Asidik topraklar, Rutubetli ıslak ve kumlu topraklarda da yetişebilir.ışığı sever.


Süs Eriği

(Prunus cerasifera 'Pissardii nigra')

Mart-nisan aylarında yapraklanmadan önce açan beyaz çiçekleri ve kırımızı renkli meyveleri olan bir türdür. İyi drenajlı nemli topraklı ve güneşli yerlerde iyi gelişir.


Şakayık

(paeonia lactiflora)

Kırmızı killi iyi besinli toprağı sever suyu iyi süzdüren topraklarda daha iyi geilişir devamlı gübreleme bitkinin gelişimi için iyidir


Şeflera

(schefflera actinophylla)

Yaprakları el parmaklarını andıran yeşil, sarı, yeşil ve beyaz renklerde olan şeflera çok dayanıklı iç ve dış mekan bitkisidir.Toprağı iyi besleyici humusca zengin bir toprakta iyi gelişir gübreleme ile toprak yapısı zenginleştirilmelidir..


Şeftali (Süs)

(Prunus persica)

Ilıman iklimi seven bir bitkidir.Dona karşı dayanıksızdır.En iyi sıcak iklimlerde yetişir. Bol sulu ve tatlıdır.


Şimşir

(Buxus sempervirens)

Organik madde bakımından zengin, nemli, geçirgen ve havadar toprakları çok sever. Ayrıca humus bakımından zengin toprak seçimi ve bir miktar da kireç içermesi daha iyi olacaktır. Toprağının gevşek olması köklerinin gelişimi açısından önemlidir.


Taflan (Alacalı)

(Euonymus japonica aurea variegata)

Toprak isteklerince seçici değildir.Kireçli topraklarda da yetiştirilebilir. Özellikle her dem yeşil türler soğuklardan zarar görür. Ilıman ve sıcak iklimlerde yetişir.


Taflan (Altuni)

(Euonymus japonica aurea)

Herdem yeşil,2 - 3 m'ye kadar boy yapabilen bir çalı türüdür.Ilıman bölgelerde park ve bahçelerde üçlü-beşli gruplar halinde ya da çit bitkisi olarak kullanılır.Soğuk yörelerde yetişebildiği gibi sıcak yörelere de uyum gösterebilirler.Islak topraklara,sıcağa,gölge ve güneşe toleransları ile kent bahçeleri ve sahil arazilerinde geniş kullanım yeri bulurlar.Güneşli,yarı gölgeli,kuru veya rutubetli yerlerde ve çeşitli topraklarda yetişebilirler ancak verimli,kil ve humuslu toprakları tercih ederler.


Taflan (Küçük yap.)

(Euonymus japonicus microphyllus)

Toprak isteklerince seçici değildir.Kireçli topraklarda da yetiştirilebilir. Özellikle her dem yeşil türler soğuklardan zarar görür. Ilıman ve sıcak iklimlerde yetişir.


Taflan (Yayılıcı)

(euonymus fortunei)

Toprak isteklerince seçici değildir.Kireçli topraklarda da yetiştirilebilir. Özellikle her dem yeşil türler soğuklardan zarar görür. Ilıman ve sıcak iklimlerde yetişir.


Taflan (Yeşil)

(Euonymus japonicus)

Toprak isteklerince seçici değildir.Kireçli topraklarda da yetiştirilebilir. Özellikle her dem yeşil türler soğuklardan zarar görür. Ilıman ve sıcak iklimlerde yetişir.


Tespih Ağacı

(Melia azedarach)

Nemli, yarı nemli ve vejetasyon döneminde sık sulanan topraklar ister. Ağır killi topraklar ile kireçli, kurak ve kumlu topraklarda da yetişebilir.Donlara duyarlıdır. Maksimum'-5 C sıcaklıklara kadar dayanır.


TİJLİ ERGUVAN

(CERCİS SİLİQUASTR.)

TİJLİ ERGUVAN Erguvanlar 0rtalama 180/200 cm den tijlidir


Üvez

(sorbus domestica)

Toprak istekleri bakımından fazla seçici değillerdir. Organik madde bakımından orta derecede verimli, süzek toprakları severler.Ilıman iklim bölgelerinin dayanıklı bitkileridir. Bol güneşli ya da hafif gölgelik ortamları sever


Vangelya

(Weigela florida)

Normal, taze, iyi drenajlı, kumlu, killi ve verimli toprakları sever.Fazla sıcaktan hoşlanmaz. -20 C derece sıcaklıklara kadar dayanır.ışığı sever yarı gölgeye dayanıklıdır.


Veronika (Yavşanotu)

(veronica repens)

Veronika bitkisi, bol güneşli ortamları sever ancak yarıgölge yerlere de dayanabilir. Süzek (suyu iyi akıntılı) olmak koşuluyla, sıradan bahçe toprağında bile çok iyi gelişir.


Yasemin (Beyaz)

(Jasminum officinale)

Toprak isteği bakımından kanaatkardır. İyi drenajlı, humusça zengin toprakları sever. Kumlu ve kireçli topraklarda da yetişmeye uygundur.Sıcak ve ılıman iklimleri sever. Soğuk iklim şartlarına dayanıksızdır.


Yasemin (Sarı)

(Jasminum nudiflorum)

Toprak isteği bakımından kanaatkardır. İyi drenajlı, humusça zengin toprakları sever. Kumlu ve kireçli topraklarda da yetişmeye uygundur.Sıcak ve ılıman iklimleri sever. Soğuk iklim şartlarına dayanıksızdır.


Yenidünya

(Eriobotrya japonica nespola)

Yenidünya yetiştiriciliği için iyi drene edilmiş, derin, organik maddece zengin, killi-kumlu, gevşek, reaksiyonu nötr topraklar tercih edilmelidir.


Zakkum

(nerium oleander)

Zakkum toprak konusunda seçici değildir asit ve kireçli olmayan humuslu topraklarda iyi yetişir.


Zeytin

(olea europaea leccino)

Zeytin, çok seçici olmamakla birlikte kalkerli-kumlu, besin maddelerince zengin, PH‟sı 6–8 seviyesinde olan topraklardan hoşlanmaktadır. Taban suyu 1 m‟den yakın olmamalıdır. Bu seviyeye yakın topraklarla mutlaka drenaj uygulanmalıdır.